3 όρια που αξίζει να βάζεις από την αρχή μιας σχέσης

Οι σχέσεις σήμερα μοιάζουν πολύ πιο περίπλοκες από ένα απλό «με θέλεις, σε θέλω, είμαστε μαζί». Το φλερτ έχει μεταφερθεί σε μεγάλο βαθμό στις οθόνες, οι γνωριμίες γίνονται μέσα από εφαρμογές και social media και πολλές φορές η επικοινωνία αποκτά έναν σχεδόν μηχανικό χαρακτήρα. Κάποιοι δυσκολεύονται να δημιουργήσουν μια ουσιαστική σχέση, άλλοι επιλέγουν συνειδητά να μείνουν μόνοι και υπάρχουν φυσικά και εκείνοι που καταφέρνουν να χτίσουν δεσμούς που αντέχουν στον χρόνο.

Μέσα σε όλο αυτό, ένα πράγμα παραμένει σταθερό. Μια υγιής σχέση χρειάζεται όρια. Όχι επειδή δύο άνθρωποι πρέπει να λειτουργούν σαν αντίπαλοι, αλλά επειδή κανείς δεν μπορεί να αισθάνεται πραγματικά ασφαλής μέσα σε μια σχέση αν οι ανάγκες, οι επιθυμίες και ο προσωπικός του χώρος δεν γίνονται σεβαστά.

Η συναισθηματική νοημοσύνη παίζει σημαντικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία. Οι άνθρωποι που γνωρίζουν καλά τον εαυτό τους συνήθως δεν περιμένουν να δημιουργηθεί μια μεγάλη σύγκρουση για να πουν τι τους ενοχλεί. Εκφράζουν από νωρίς όσα θεωρούν σημαντικά και παρατηρούν αν ο άνθρωπος απέναντί τους μπορεί πραγματικά να τα σεβαστεί. Η σύμβουλος σχέσεων Sabrina Zohar ξεχωρίζει τρία όρια που αξίζει να υπάρχουν ήδη από τα πρώτα στάδια μιας γνωριμίας.

1. Το παρελθόν πρέπει να έχει πραγματικά τελειώσει

Το ότι κάποιος έχει χωρίσει δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει προχωρήσει. Μπορεί μια προηγούμενη σχέση να έχει τελειώσει τυπικά, αλλά να παραμένει έντονα παρούσα συναισθηματικά. Και όταν αυτό συμβαίνει, ο επόμενος άνθρωπος κινδυνεύει να βρεθεί άθελά του στον ρόλο του προσωρινού συντρόφου, του ανθρώπου που θα καλύψει το κενό ή ακόμη και του «θεραπευτή».

Η Zohar επισημαίνει τη σημασία της ουσιαστικής επεξεργασίας ενός χωρισμού πριν ξεκινήσει κάτι καινούργιο. Δεν χρειάζεται κάποιος να έχει ξεχάσει το παρελθόν του, χρειάζεται όμως να έχει δημιουργήσει πραγματικό χώρο για το παρόν του. Διαφορετικά, μια νέα σχέση ξεκινά ήδη φορτωμένη με εκκρεμότητες που δεν της ανήκουν.

2. Η προσωπική εξέλιξη δεν μπορεί να είναι μονόπλευρη

Καμία σχέση δεν απαιτεί δύο ανθρώπους που σκέφτονται, αισθάνονται ή εξελίσσονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Υπάρχει όμως μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο διαφορετικό και στο στάσιμο.

Όταν ο ένας προσπαθεί να καταλάβει καλύτερα τον εαυτό του, αναγνωρίζει τα λάθη του και δουλεύει πάνω στις συμπεριφορές του, ενώ ο άλλος αρνείται συστηματικά οποιαδήποτε αλλαγή, η απόσταση μεγαλώνει. Και κάποια στιγμή η σχέση αρχίζει να μοιάζει περισσότερο με προσπάθεια του ενός να τραβήξει τον άλλο μπροστά παρά με μια κοινή πορεία.

Η διάθεση για εξέλιξη δεν σημαίνει τελειότητα. Σημαίνει ότι υπάρχει χώρος για αυτοκριτική, συζήτηση και αλλαγή όταν κάτι δεν λειτουργεί.

See Also

Σεξ μετά τα 40: Τελικά είναι πολύ διαφορετικό ή απλώς πιο αληθινό;

3. Το «όχι» δεν χρειάζεται διαπραγμάτευση

Ίσως ένα από τα πιο αποκαλυπτικά στοιχεία μιας γνωριμίας είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιδρά κάποιος όταν δεν γίνεται αυτό που θέλει.

Ένα «δεν θέλω να βγω τόσο αργά», ένα «δεν αισθάνομαι άνετα με αυτό» ή ένα απλό «όχι» δεν θα έπρεπε να προκαλεί πίεση, ειρωνεία, θυμό ή ενοχές. Αντίθετα, ένας άνθρωπος που σέβεται πραγματικά τον απέναντί του μπορεί να ακούσει ένα όριο χωρίς να προσπαθήσει να το αλλάξει.

Το να πεις «προτιμώ να συναντηθούμε άλλη ώρα» και να πάρεις μια ήρεμη απάντηση μπορεί να φαίνεται μικρό. Στην πραγματικότητα όμως λέει πολλά για τη δυναμική που μπορεί να δημιουργηθεί αργότερα. Ο σεβασμός φαίνεται περισσότερο στις στιγμές που οι επιθυμίες δύο ανθρώπων δεν συμπίπτουν.

Τελικά, τα όρια δεν απομακρύνουν δύο ανθρώπους. Όταν είναι ξεκάθαρα και αμοιβαία, μπορούν να δημιουργήσουν περισσότερο χώρο για εμπιστοσύνη, ασφάλεια και πραγματική οικειότητα. Γιατί μια σχέση δεν γίνεται υγιής επειδή δεν υπάρχουν διαφωνίες, αλλά επειδή και οι δύο γνωρίζουν ότι μπορούν να παραμένουν ο εαυτός τους μέσα σε αυτήν.