Ζεις πραγματικά σύμφωνα με τη φιλοσοφία σου;
Η φιλοσοφία που ο καθένας μας έχει, είναι το έναυσμα για όλες τις συγκρούσεις στην ζωή μας. Υπάρχουν φιλοσοφίες ζηλευτές και άλλες που δεν τις λαμβάνουμε καν σαν φιλοσοφίες.
«κοιτάω το σήμερα, δεν σκέφτομαι ποτέ το αύριο»
«καλύτερα μόνος μου παρά με άτομα «κενά» γύρω μου»
«χωρίς φίλους η ζωή δεν έχει νόημα»
«το παν είναι τα λεφτά, αλλιώς απλά επιβιώνεις»
«δουλεύω για καλά γεράματα, γι’ αυτό δεν διασκεδάζω τώρα που είμαι νέος»
Πολλά ακόμα θα μπορούσαμε να πούμε, που δείχνουν έναν τρόπο σκέψης που έχει διαμορφωθεί με βάσει τις εμπειρίες μας. Από αρκετά νεαρή ηλικία αρχίζουμε να αμπελοφιλοσοφούμε και να διαμορφώνουμε μια κοσμοθεωρία βασισμένη στα βιώματά μας, τις εμπειρίες μας, τα ποικίλα ερεθίσματα από το περιβάλλον μας. Συζητάμε με τον εαυτό μας και με άλλους, σε θεωρητικό επίπεδο αναλύοντας όλα τα καθημερινά και μη, προβλήματα, ανησυχίες που μπορεί να έχουμε σχετικά με τις σχέσεις μας με τους άλλους, τον έρωτα, τον θάνατο, κοκ.
Αμπελοφιλοσοφώ ή φιλοσοφώ? Υπάρχει διαφορά? Στο δικό μου μυαλό υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις δύο αυτές έννοιες. Φιλοσοφώ σημαίνει να κάνω πράξη την κοσμοθεωρία μου. Να ακολουθώ πιστά τον δρόμο που έχω χαράξει και που επέλεξα στηριζόμενη στη φιλοσοφία που έχω για την ζωή. Αυτή την όποια φιλοσοφία έχω μέχρι εκείνη την στιγμή. Αμπελοφιλοσοφώ σημαίνει πως μένω στην θεωρία. Δεν δρω βάσει της κοσμοθεωρίας μου, δεν φέρω αποτέλεσμα διαμέσου δράσεων που πηγάζουν από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζω την ζωή.
Δεν υπάρχει σωστό και λάθος στον τρόπο που ο καθένας μας αντιλαμβάνεται τη ζωή. Αλλά σίγουρα παίζει σπουδαίο ρόλο να ζούμε και να πράττουμε ακριβώς όπως εμείς θέλουμε με γνώμονα την δική μας φιλοσοφία. Δεν σημαίνει ότι αυτό που τώρα πιστεύω, για τον τρόπο που θέλω να ζήσω, δεν θα αλλάξει ποτέ. Αντιθέτως είναι έξυπνο και θεμιτό να αλλάξω την φιλοσοφία μου, ιδιαίτερα αν πλέον δεν με οδηγεί εκεί που πραγματικά επιθυμώ.
Θα μου πει βέβαια κάποιος: «εγώ ζω ακριβώς με τον τρόπο που θέλω και την φιλοσοφία που έχω», δεν θα διαφωνήσω! Απλά ρωτάω. Είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου?
Από μικρή η δική μου φιλοσοφία για την ζωή είναι να μην χάνω την επαφή μου με την φύση. Να ζω κοντά σε θάλασσα ή βουνό ή και τα δύο. Κι έχω πολλά επιχειρήματα γιατί το θέλω! Μένω Αθήνα! Πολλοί μπορείτε να φανταστείτε γιατί μένω Αθήνα (χωρίς να θέλω). Μέσα μου όμως κάθε φορά νιώθω ότι απομακρύνομαι από το δικό μου νόημα της ζωής. Νιώθω μόνιμα να αμπελοφιλοσοφώ.
Είναι ανθρώπινο να υπάρχει μια συνεχόμενη πάλη ανάμεσα στον τρόπο που θέλουμε να ζούμε και το πώς πραγματικά ζούμε. Είναι ανθρώπινο να μην καταφέρνουμε πάντα να ακολουθούμε την κοσμοθεωρία μας. Αλλά αυτό θα μπορούσε να είναι και το νόημα. Δεν χρειάζεται να νιώθουμε άσχημα που αμπελοφιλοσοφούμε. Είναι το πρώτο βήμα για να φιλοσοφήσουμε.