Αλλάζοντας εργασιακό περιβάλλον, αλλάζεις και τον τρόπο που κοιτάς την ζωή
Είναι παράξενο πώς η συνήθεια μπορεί να γίνει το μεγαλύτερο εμπόδιο στην εξέλιξή μας. Μένουμε σε καταστάσεις που γνωρίζουμε, όχι απαραίτητα επειδή μας κάνουν ευτυχισμένους, αλλά επειδή μας κάνουν να νιώθουμε ασφαλείς. Κι έτσι, πολλές φορές, αφήνουμε ευκαιρίες να περνούν μπροστά από τα μάτια μας χωρίς να τις διεκδικήσουμε.
Τη στιγμή όμως που αποφασίζουμε να βγούμε από τη ζώνη άνεσής μας, κάτι αλλάζει. Δεν αλλάζει μόνο η καθημερινότητά μας. Αλλάζει ο τρόπος που βλέπουμε τον εαυτό μας και τις δυνατότητές μας. Είναι η αρχή μιας διαφορετικής νοοτροπίας, που βασίζεται περισσότερο στην εξέλιξη παρά στον φόβο.
Μια νέα δουλειά, ένα διαφορετικό περιβάλλον ή μια καινούργια πρόκληση δεν σημαίνουν απλώς μια αλλαγή επαγγελματικής πορείας. Σημαίνουν ότι θα χρειαστεί να μάθουμε από την αρχή, να προσαρμοστούμε, να γνωρίσουμε ανθρώπους, να αποκτήσουμε νέες δεξιότητες και να λειτουργήσουμε έξω από όσα μέχρι χθες θεωρούσαμε δεδομένα. Όλα αυτά απαιτούν θάρρος. Όχι επειδή είναι εύκολα, αλλά επειδή μας αναγκάζουν να αφήσουμε πίσω τη σιγουριά του γνώριμου.
Σχεδόν πάντα, πριν κάνουμε το πρώτο βήμα, γεμίζουμε το μυαλό μας με ερωτήματα. Θα τα καταφέρω; Θα ανταποκριθώ; Θα είμαι αρκετά καλός; Κι αν αποτύχω; Αυτές οι σκέψεις είναι φυσιολογικές. Δεν σημαίνει όμως ότι πρέπει να καθορίζουν τις αποφάσεις μας.
Γιατί αξίζει να αφήνουμε πίσω τη σιγουριά
Ακόμη κι αν τα πράγματα δεν εξελιχθούν όπως περιμέναμε, θα έχουμε κερδίσει κάτι πολύ σημαντικό. Θα έχουμε τολμήσει. Θα έχουμε δοκιμάσει τις δυνάμεις μας. Και κυρίως, θα έχουμε αποδείξει στον εαυτό μας ότι ο φόβος δεν ήταν αρκετός για να μας κρατήσει στάσιμους.
Αν, από την άλλη, η προσπάθεια αποδώσει, τα οφέλη είναι ακόμη μεγαλύτερα. Μέσα από κάθε νέα εμπειρία ανακαλύπτουμε καλύτερα ποιοι είμαστε, τι πραγματικά μας ταιριάζει και σε ποιον δρόμο θέλουμε να συνεχίσουμε. Πολλές φορές πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε τι μας εκφράζει, μέχρι να το ζήσουμε στην πράξη. Και τότε καταλαβαίνουμε ότι η πραγματικότητα μπορεί να είναι πολύ διαφορετική από όσα είχαμε φανταστεί.
Άλλωστε, όταν ένα χόμπι μετατρέπεται σε επάγγελμα, αναπόφευκτα αλλάζει χαρακτήρα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι χάνει την αξία του. Σημαίνει απλώς ότι ανοίγει έναν νέο κύκλο εμπειριών, ευθυνών και ευκαιριών.
Η ζωή δεν μένει ποτέ στάσιμη. Κάποιες «πόρτες» κλείνουν, άλλες ανοίγουν και εμείς προχωράμε από το ένα στάδιο στο επόμενο. Όσο επιλέγουμε να δοκιμάζουμε, να μαθαίνουμε και να εξελισσόμαστε, τόσο περισσότερο νιώθουμε ότι δεν παρακολουθούμε απλώς τη ζωή να περνά, αλλά τη ζούμε πραγματικά.