Productivity theatre: Μήπως τελικά δεν είσαι πολυάσχολος αλλά απλώς… το παιζείς;
Έχεις 12 tabs ανοιχτά, αλλάζεις παράθυρα κάθε τρία δευτερόλεπτα, απαντάς email με ύφος «κρίσιμης αποστολής» και κοιτάς την οθόνη λες και από σένα εξαρτάται η παγκόσμια οικονομία. Μόνο που στο τέλος της ημέρας νιώθεις εξαντλημένη και αναρωτιέσαι τι ακριβώς κατάφερες. Οπότε, καλώς ήρθες στο productivity theatre!
Τι είναι τελικά αυτό το productivity theatre;
Είναι εκείνη η παράξενη κατάσταση όπου μοιάζεις υπερβολικά απασχολημένη, χωρίς απαραίτητα να είσαι ουσιαστικά παραγωγική. Και όχι, συνήθως δεν έχει σχέση με τεμπελιά. Έχει περισσότερο να κάνει με την ανάγκη να αποδείξεις ότι δουλεύεις. Στη δουλειά αυτό εμφανίζεται με διάφορες μεταμφιέσεις. Meetings που θα μπορούσαν να είχαν λυθεί με δύο γραμμές σε ένα email. Αλυσίδες emails που υπάρχουν μόνο για να δείχνουν κινητικότητα. Συνεχές multitasking που τελικά δεν αφήνει χώρο για πραγματική συγκέντρωση. Στο σπίτι αλλάζει αισθητική αλλά όχι ουσία. Planner με χρωματικούς κώδικες, εφαρμογές παραγωγικότητας, λίστες, χρονόμετρα και τέλεια οργανωμένα συστήματα. Μόνο που πολλές φορές οργανώνεις περισσότερο τη δουλειά απ’ όσο την κάνεις.
Γιατί πέφτουμε τόσο εύκολα σε αυτή την παγίδα;
Γιατί έχουμε μάθει να συνδέουμε την αξία με την εικόνα της προσπάθειας. Σε πολλές επαγγελματικές κουλτούρες, το να φαίνεσαι διαρκώς διαθέσιμη, πιεσμένη και γεμάτη υποχρεώσεις αντιμετωπίζεται σχεδόν σαν απόδειξη επιτυχίας. Το αποτέλεσμα είναι να γεμίζουμε τον χρόνο μας με δραστηριότητες χαμηλού αντίκτυπου μόνο και μόνο για να νιώθουμε ή να δείχνουμε παραγωγικές.
Παράλληλα, εδώ συχνά μπαίνει στο παιχνίδι και το σύνδρομο του απατεώνα. Όταν αμφιβάλλεις για την αξία ή την επάρκειά σου, είναι εύκολο να αρχίσεις να υπερλειτουργείς για να αποδείξεις ότι αξίζεις τη θέση σου. Όχι απαραίτητα παράγοντας περισσότερο έργο, αλλά παράγοντας περισσότερη κίνηση. Και αυτό είναι το ύπουλο σημείο. Η κούραση έρχεται κανονικά. Η ικανοποίηση όχι.
Πώς μειώνεται χωρίς να γίνεις… αδιάφορη;
Η λύση δεν είναι να πετάξεις τις λίστες ή να σταματήσεις να οργανώνεσαι. Είναι να αλλάξεις τι μετράς. Δοκίμασε να ξεκινήσεις από τα εξής:
Διάλεξε 2–3 πράγματα που πραγματικά μετακινούν τη βελόνα
Όχι δέκα μικροεκκρεμότητες. Δύο ή τρεις ουσιαστικές κινήσεις που αν ολοκληρωθούν θα κάνουν τη διαφορά.
Δούλεψε χωρίς συνεχείς εναλλαγές
Το να αλλάζεις εφαρμογή κάθε λεπτό δίνει αίσθηση δράσης αλλά συνήθως διαλύει τη συγκέντρωση.
Κράτα χώρο για βαθιά δουλειά
Λιγότερα notifications, λιγότερες διακοπές, περισσότερος συνεχόμενος χρόνος.
Μην συγχέεις την οργάνωση με την εκτέλεση
Το να γράψεις κάτι στη λίστα δεν σημαίνει ότι έγινε.
Στο τέλος της ημέρας, η παραγωγικότητα δεν μετριέται από το πόσο γεμάτο ήταν το ημερολόγιο ή πόσα παράθυρα είχες ανοιχτά. Μετριέται από το τι έγινε πραγματικά. Και ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι είναι αυτό… να αντέξεις κάποιες στιγμές να δείχνεις λιγότερο busy, ενώ στην πραγματικότητα δουλεύεις καλύτερα από ποτέ.