Τα αντίθετα έλκονται ή απλώς μας εντυπωσιάζουν; Τι λένε τελικά οι σχέσεις
Από μικροί ακούμε πως τα αντίθετα έλκονται. Ο ήρεμος ερωτεύεται την ψυχή της παρέας, ο οργανωτικός γοητεύεται από τον αυθόρμητο και κάπως έτσι γεννιέται η ιδέα ότι δύο διαφορετικοί άνθρωποι μπορούν να γίνουν το τέλειο ταίρι. Είναι όμως όντως έτσι ή απλώς μας αρέσει η ιδέα της ισορροπίας μέσα από τις διαφορές;
Η θεωρία που έκανε τον μύθο διάσημο
Η άποψη ότι αναζητούμε αυτό που μας λείπει δεν είναι καινούργια. Τη δεκαετία του 1950, ο κοινωνιολόγος Robert Francis Winch υποστήριξε ότι οι άνθρωποι τείνουν να επιλέγουν συντρόφους που συμπληρώνουν στοιχεία της προσωπικότητάς τους. Με απλά λόγια, ένας πιο κλειστός χαρακτήρας μπορεί να νιώσει έλξη για κάποιον πιο κοινωνικό ή εξωστρεφή.
Η ιδέα αυτή πέρασε γρήγορα στην ποπ κουλτούρα και έγινε σχεδόν κανόνας στις ερωτικές ιστορίες. Μόνο που η πραγματική ζωή συνήθως είναι λίγο πιο σύνθετη.
Οι ομοιότητες έχουν μεγαλύτερη δύναμη από όσο νομίζουμε
Τα τελευταία χρόνια, η έρευνα γύρω από τις σχέσεις δείχνει κάτι αρκετά διαφορετικό. Οι άνθρωποι συχνά δημιουργούν πιο σταθερούς δεσμούς με όσους έχουν κοινές αξίες, παρόμοιο τρόπο σκέψης και αντίστοιχες προσδοκίες από τη ζωή.
Δεν σημαίνει ότι πρέπει να αγαπάτε τα ίδια τραγούδια ή να έχετε το ίδιο χόμπι. Όμως θέματα όπως ο τρόπος επικοινωνίας, η στάση απέναντι στην οικογένεια, τα χρήματα, η καθημερινότητα ή οι στόχοι ζωής φαίνεται να παίζουν πολύ μεγαλύτερο ρόλο από το αν ο ένας είναι κοινωνικός και ο άλλος πιο ήσυχος.
Οι ομοιότητες δημιουργούν αίσθηση ασφάλειας και λιγότερες συγκρούσεις στην καθημερινότητα. Και τελικά, η καθημερινότητα είναι αυτή που δοκιμάζει μια σχέση περισσότερο από τον αρχικό ενθουσιασμό.

Άρα τα αντίθετα δεν έλκονται ποτέ;
Όχι ακριβώς. Τα αντίθετα μπορούν να έλκονται και μάλιστα πολύ έντονα. Η διαφορετικότητα έχει συχνά γοητεία. Ο άνθρωπος που λειτουργεί αλλιώς από εμάς μπορεί να μας ανοίξει νέους δρόμους, να μας βγάλει από τη ρουτίνα και να μας δείξει έναν άλλο τρόπο να βλέπουμε τα πράγματα.
Το σημείο που κάνει τη διαφορά είναι άλλο: η διαφορετικότητα λειτουργεί όταν υπάρχει κοινή βάση. Ένα ζευγάρι μπορεί να έχει διαφορετικούς χαρακτήρες αλλά να μοιράζεται τις ίδιες αξίες. Αν όμως οι διαφορές αγγίζουν βαθύτερα ζητήματα, τότε η αρχική χημεία συχνά δεν αρκεί για να κρατήσει τη σχέση στον χρόνο.
Τελικά τι κρατά μια σχέση δυνατή;
Ίσως η απάντηση να μην είναι ούτε οι ομοιότητες ούτε οι διαφορές από μόνες τους. Οι πιο ανθεκτικές σχέσεις φαίνεται να είναι εκείνες όπου υπάρχει αρκετή ομοιότητα για να υπάρχει κοινή πορεία και αρκετή διαφορετικότητα για να υπάρχει εξέλιξη.
Γιατί στην πράξη δεν ψάχνουμε έναν καθρέφτη ούτε το απόλυτο αντίθετό μας. Συνήθως ψάχνουμε κάποιον που να μας καταλαβαίνει, αλλά και να μας δείχνει έναν λίγο διαφορετικό τρόπο να βλέπουμε τον κόσμο.

